Everts' blog

« | Thuis | »

Opinie – Over de aanpak van ‘De Wereldschool’

Door Evert Everts | 12 februari 2007

De eerste organisatie waar je mee in aanraking komt als je je kinderen in het buitenland les wilt, of moet geven is ‘De Wereldschool’. Want het is de enige instelling die een compleet lespakket biedt voor de Basisschool en de Middelbare School, tot en met het 3e leerjaar.

Zo hebben wij het ook samen met hen aangepakt. En er zijn best wel plezierige kanten. Voor het Basisonderwijs kunnen we iedereen – die het financieel op kan brengen – aanraden om het maar te doen. Het materiaal is goed, en als je een goede mentor hebt, en er zelf de nodige tijd in steekt, dan loopt het op rolletjes. Daar kan ik dus kort over zijn.

Een ander verhaal is het wanneer het tijd is voor het Middelbaar onderwijs. Want daar ziet het beeld er heel anders uit. Bij ons is het op allerlei manieren en momenten mis gegaan. Dit artikel is het resultaat van een jarenlange worsteling, met steeds de vraag op de achtergrond: waar ligt het aan dat het zo vaak mis gaat, en hoe kan het beter?

Uit een artikel van Emil Roelofs, directeur van ‘De Wereldschool’:

Praktijk-case 3

Wij wonen sinds kort in Ecuador. Kan ik als moeder zonder onderwijs-achtergrond mijn twee kinderen (van 10 en 12 jaar) lesgeven?

Antwoord: bij de Wereldschool geven in het basisonderwijs de ouders les met behulp van handleidingen. Deze zijn geschreven voor ‘leken’. Vanuit Nederland worden u en uw kinderen begeleid door een leerkracht die toetsen nakijkt, en helpt, en waar nodig adviseert. Dit concept wordt al sinds 1948 toegepast en is zeer succesvol. Naar mate uw kinderen ouder worden leren ze meer zelfstandig te werken en bent u minder tijd kwijt aan lesgeven.

In het voortgezet onderwijs geeft de ouder geen les. U hebt dan een coachende taak, wat betekent dat u ervoor zorgt dat uw kind de tijd en de mogelijkheden heeft om te studeren. Uw kind wordt op afstand begeleid door vakdocenten. Tevens is er een mentor toegewezen die het geheel in de gaten houdt.

Voor zowel het Basisonderwijs (BO) als het Voortgezet Onderwijs (VO) worden de studieresultaten gedetailleerd vastgelegd in een leerling-volgsysteem dat voor ouder en kind via Internet toegankelijk is.

Emil Roelofs

Als wij naast dit stukje onze ervaring leggen, dan moet ik zeggen: dit is wel erg optimistisch. Wij hebben de indruk dat leerlingen van 12-14 jaar veel meer begeleiding nodig hebben dan hier wordt gesuggereerd, en in de praktijk ook door de Wereldschool wordt geboden. De zogenoemde en zo geroemde ‘begeleiding op afstand’ werkt niet! Daarom komen leerlingen vaak achterop. Dat heeft tot gevolg dat de begeleiding vaak gewoon stopt, totdat een leerling weer iets van zich laat horen. En dan krijgt hij of zij te horen dat hij nog opdrachten moet maken van 4 maanden, of anderhalf jaar terug. Dit verdient niet eens de naam ‘begeleiding’.

Na deze ontboezeming wil ik graag constructief hardop nadenken over een betere methode. Hopelijk kan ook De Wereldschool z’n voordeel doen met deze ideeën. Mijn bedoeling is niet om af te breken, maar te verbeteren, want het gaat om het belang van vele jongeren in een van de belangrijkste fasen in hun leven.

Kort samengevat komt mijn mening hierop neer: voor het welslagen van het thuisonderwijs in het buitenland is het belang van de rol van de ouders niet te overschatten.

Praktisch stel ik een verbetering voor op de volgende twee terreinen:

1. Eigen werkmap voor ouders

De werkmappen van de Wereldschool zijn over het algemeen van goede kwaliteit. Als de leerlingen echt doen wat er in staat, kunnen ze goede resultaten behalen. Maar onze ervaring is dat kinderen, ook als ze op de middelbare school zitten, een goed toezicht nodig hebben en een ondersteuning die bij de leerling past.
Dit is een bekend gegeven. Je hoeft alleen al te denken aan de problemen met het Studiehuis in Nederland zelf, als het gaat over het ‘zelfstandig werken’. En dan gaat het over leerlingen van de bovenbouw! Bij de Wereldschool wordt aan een leerling in de onderbouw al een zelfstandigheid verlangt, die veel verder gaat.
De praktijk leert dat een leraar op afstand nooit de nodige toezicht en ondersteuning kan bieden om de eenvoudige reden dat hij of zij niet de middelen heeft om zich op de hoogte te stellen van de situatie, de plannen en de zwakheden van de leerlingen. En de mogelijkheden die hij heeft, worden niet benut. Onze ervaring is dat het over het algemeen zeer te wensen overlaat, wat een leraar van de Wereldschool doet om het leerproces van de leerlingen die aan hen toevertrouwd zijn voortdurend te bevorderen.
Mijn bedoeling van dit artikel is niet om kritiek te leveren, maar om een visie voor te stellen ter verbetering. Centraal in die visie is de stelling: voor het welslagen van het thuisonderwijs in het buitenland is de actieve deelname van de ouders onmisbaar.
Degenen die wél dicht bij de leerling staan, zijn de ouders. De Wereldschool zou meer moeten werken vanuit het besef: We hebben de ouders nodig om het onderwijs tot een succes te maken. Daarom zijn die werkmappen voor de leerlingen, hoe goed verzorgd ook, niet genoeg. Dat wil zeggen: voor de ouders zijn ze te omvangrijk om door te lezen, en om zo te weten wat de leerling moet doen.
Wat zou helpen is een speciale werkmap voor de ouders, die natuurlijk veel dunner kan en moet zijn, maar die een duidelijk en overzichtelijk schema bieden met wat en wanneer de leerling allemaal klaar moet hebben gedurende een studiejaar.

2. Het Leerling-volgsysteem

Ouders hebben niet de toegang op het leerling-volgsysteem zoals het zou moeten. Ze kunnen er alleen maar opkomen, als ze inloggen met naam en wachtwoord van hun kind. Daarbij komt dat het opzoeken van de actuele stand van zaken een zeer tijdrovende bezigheid is. Het systeem geeft nog veel foutmeldingen. (Tussen haakjes, ook voor een leerling is dat niet erg motiverend is. Hij denkt al snel: laat maar zitten, ik doe mijn werk wel gewoon.) Verder moet er per vak doorgeklikt worden naar alle kleine onderdelen. Als je dan 2 of meer kinderen hebt, dan ben je al gauw een hele middag aan het klikken en wachten om een compleet overzicht te hebben. Ik heb zo’n vermoeden dat er niet veel ouders zijn die dat elke week doen. En als je het niet doet, ben je al gauw de zicht op de studieresultaten van je kinderen kwijt.
Conclusie: betrek de ouders meer bij het onderwijs, en geef ze een manier om snel een beknopt actueel overzicht van de stand van zaken te verkrijgen, met de mogelijkheid om met hun eigen naam met de leraren te communiceren.

Even verder denken

Denkend over dit alles kwam er ook een alternatieve gedachte bij mij op: als de ouders er toch meer bij betrokken zijn, dan kan het ook anders. Hier ga ik waarschijnlijk in een richting die de mensen van de Wereldschool niet mee kunnen maken. Toch wil ik graag nog wat gedachten doorgeven.

Meermalen heb ik gehoord en gelezen: het onderwijs via de Wereldschool is zo duur, een rib uit mijn lijf. Wij wonen in Guatemala, en komen vooral noord-amerikaanse homeschoolers tegen. Vanuit de kerk die ons ondersteunt is ons de vraag gesteld: hoe kan het toch, dat jullie 10x (!) zo veel kwijt zijn als onze homeschoolers? Dat verklaar je niet zomaar door te praten over de begeleiding die de kinderen vanuit Nederland krijgen, vooral als we in die begeleiding vooral teleurgesteld zijn.

Daarom wil ik de vraag stellen: kan het niet beter en tegelijkertijd goedkoper? Ik denk het wel.
Voor een groot deel kunnen ouders het zelf, mits:

Dit lijkt een lange lijst. Maar voor een groot deel is het een eenmalig werk, dat van tijd tot tijd nagezien moet worden, en voor de rest zal het met de benodigde tijd wel mee vallen. Uitgezonderd natuurlijk de inspanning van de leerlingen met hun ouders. Als een kleine groep mensen zich aan de ondersteuning zou wijden, zou er best wat van de grond kunnen komen. Het mag een onkostenvergoeding tegenover staan. Principieel is er niets tegen een commerciële en professionele opzet.
Aan de andere kant, juist veel zendelingen, die leven van wat christenen voor goede doelen geven, maken gebruik van deze vorm van onderwijs. Dat maakt het aantrekkelijk voor betrokken christelijke vakmensen om ook vrijwillig hieraan mee te werken.
Naast het postzegels verzameling, collecte lopen en kaarten verkopen is hier plaats voor een bijzondere vorm van vrijwilligerswerk: de ondersteuning van hen die vanwege hun roeping in het buitenland werkzaam zijn. Zou het niet mogelijk zijn om hiervoor een kleine organisatie in het leven te roepen?

Concluderend ben ik optimistisch:

Het onderwijs aan onze kinderen in het buitenland kan beter … en goedkoper!

Evert Everts

Rubrieken: Expatschool |

Eén reactie op “Opinie – Over de aanpak van ‘De Wereldschool’”

  1. Evert Everts zegt:
    20 november 2007, om 11:47

    Voor wie meer wil weten over de prestaties van de Wereldschool zijn er de rapporten van de OnderwijsInspectie. Je vindt ze hier. Lees en huiver.