Geen CGK meer in Lutjegast
Door Evert Everts | 5 januari 2010
Op oudjaarsdag was het een bijzondere dienst in het kleine kerkje van de Chr.Geref. Kerk te Lutjegast. De meeste gemeenteleden waren er met diverse gasten uit de buurt en verder weg, om de laatste dienst samen te zijn, niet alleen van het jaar 2009, maar ook van het bestaan van deze gemeente. In het Reformatorisch Dagblad werd het op 2 januari aldus verslagen:
„De kerk zat deze laatste dienst vol”
Kerkredactie
LUTJEGAST – De christelijke gereformeerde kerk (cgk) in Lutjegast, geïnstitueerd op 28 september 1947, hield op oudejaarsdag haar laatste dienst.
Dit was een emotioneel moment, laat preekvoorziener H. P. van Til weten. „Voor de eigen leden, maar ook voor mensen die hier vroeger hebben gekerkt.”
Ds. B. Reinders uit Zwaagwesteinde leidde de dienst. „Amen, ja amen. De gebeden van David, de zoon van Isaï, zijn ten einde” luidden de tekstwoorden waarover hij preekte (Psalm 72:19b- 20). De kerkzaal zat donderdagmiddag, met zo’n honderd mensen, vol, blikt Van Til met enige verwondering terug. „De laatste tijd zaten er in de middagdienst soms minder dan tien mensen.” De dienst had een sober karakter. Aan het einde ervan sloot ds. Reinders de kanselbijbel.
Deze werd vervolgens, onder het zingen van Psalm 105:5 en 24, door de kerkenraad de kerkzaal uitgedragen.
Groot was die kerkenraad niet. Nadat ouderling J. Veenstra eerder dit jaar was overleden, bleek het niet meer mogelijk een kerkenraad van drie personen te formeren – waarna besloten werd de gemeente per 31 december op te heffen.
Per 1 januari 2009 telde de cgk nog 21 belijdende en 2 doopleden. Waar de overgebleven leden kerkelijk onderdak zullen vinden, is nog niet in alle gevallen bekend. „De komende twee, drie maanden zullen wij de attestaties afgeven.” Een stichting zal zich bezighouden met de vraag wat er met kerk en inventaris gaat gebeuren.
De gemeente in Lutjegast werd bediend door ds. J. B. Kuhlemeier (1952-1956), ds. H. E. Sterk (1984-1990) en ds. E. Everts (1991-2001). Beide laatstgenoemden dienden daarnaast Ulrum.
Tot de gemeente behoorden ook leden uit Grootegast, Grijpskerk, Kollumerpomp, Sebaldeburen en Visvliet.
We leven mee met de gemeenteleden die nu hun kerkelijk onderkomen in een andere gemeente hebben te zoeken.
Rubrieken: Nieuws | Geen reacties »
Dickensfestijn Deventer
Door Evert Everts | 20 december 2009
Gisteren en vandaag stond Deventer in het teken van het Dickensfestijn. Het weer was er prima voor. Door datzelfde weer kwamen vandaag meer Deventenaren aan hun trekken. Het was rustig, ook in ‘onze kerk’ aan de Golstraat. De stemming was er niet minder om. Diverse passanten hebben, samen met gemeenteleden, de bijzondere zangdienst meegemaakt, voor een deel, of van het begin tot het eind.
Rubrieken: Nieuws | Geen reacties »
Kerstverhalen
Door Evert Everts | 12 december 2009
Nog op zoek naar een boeiend kerstverhaal? Er zijn natuurlijk boeken met verhalen te koop. Maar ook via internet is er wel wat te verkrijgen. Als je engels kunt lezen, zijn er natuurlijk heel veel ideeën op te doen. In het Nederlands is het wat lastiger. Misschien vind je iets bij de Uitgeverij De Ramshoorn. Die bieden elk jaar een bundeltje digitale kerstverhalen aan voor 5 euro. Die van 2008 heeft ook een verhaal dat zich op het zendingsveld afspeelt.
Het Licht der heidenen
Towasi woont sinds kort nacht en dag in het grote huis onder de waringin. De strenge meester van het dorp heeft hem gekozen. Hij is de flinkste jongen van het dorp!
Maar Towasi is er niet blij mee. Vind hij het erg dat hij niet meer bij zijn vader en moeder mag blijven wonen? Dat ook. Maar deze meester is zo streng. Nooit doet hij het goed. Altijd heeft hij iets op het werk van het jonge slaafje aan te merken. En dadelijk staat hij met de zweep klaar om de jongen af te ranselen. Veel zijn de slagen, die Towasi van z’n meester krijgt. Hij wordt mager van ellende …
Towasi hoort dat zijn wrede meester 10 mensen uit de kampong wil verkopen als slaaf. Als dat bekend wordt, vlucht het hele dorp het oerwoud in. Maar op deze toch raken Towasi en zijn zus verdwaald. Een zendeling ontfermt zich over hem en het Licht van Kerst mag in zijn hart gaan schijnen.
Rubrieken: Zv fictie, Zv web | Geen reacties »
Bijbel en hermeneutiek in gereformeerd perspectief
Door Evert Everts | 16 september 2009
Münster - Voor wie er belangstelling voor heeft, meld ik hier even een studieweek die ik mocht bijwonen samen met enkele gewaardeerde collega’s uit de regio.
De vraag waar het in de studieweek om draaide, was: hoe lezen we als gereformeerden de bijbel?
De Reformierte Sommeruniversität is een project waarin de Universiteit van Münster samenwerkt met de Theologische Universiteit te Apeldoorn.
Het programma was heel leerzaam. Wie zich er echt in wil verdiepen kan hier terecht. Vermoedelijk zullen de lezingen ook op deze pagina gepubliceerd worden.
Eén van de deelnemers, zelf student aan de TUA, heeft enkele artikelen naar aanleiding van de lezingen geschreven voor het RD. Klik op de titel om het artikel te lezen.
Rubrieken: Nieuws | Geen reacties »
Leestip: over de Heilige Geest en Zijn gaven
Door Evert Everts | 2 september 2009
Op deze weblog willen we vanaf nu regelmatig leestips opnemen. Jullie kunnen links aantreffen naar boeken de aan het denken zetten. Voor een deel is het de voortzetting van de oude categorie ‘boeken met zendingsverhalen’, maar met een breder aanbod. De links verwijzen naar de online boekhandel ‘bol.com’, waarje de boeken meteen kunt bestellen. Het is duidelijk dat de keuze van de tips persoonlijk is, en dat er over de genoemde onderwerpen veel meer boeken te noemen kunnen zijn.
De verschijning van een nieuw boekje van ds. Jan Hoek is aanleiding om enkele tips te geven over boeken over de Heilige Geest. Het resultaat vind je hieronder. Lees hier het interview met ds. Hoek in het RD. Ik heb zelf ook nog een boekje van ds. W. van Vlastuin in de kast staan, Wordt vervuld…, maar dat boekje is alleen 2e-hands te verkrijgen.
Veel leesplezier!
De Geest, het kruis en de gaven
J. Hoek
Geloven, een hele belevenis
Yet Baas & A. Baas
Rubrieken: Boeken | Geen reacties »
Italië, Spanje, Frankrijk
Door Evert Everts | 29 juli 2009
Op weg
Dinsdag 7 juli, even voor 8.30 stappen we met z’n zevenen in een volgepakte auto. Evert heeft de week ervoor zijn rijbewijs gehaald, die hij op dit tijdstip kan ophalen op het stadskantoor van Deventer. Hij is de koning te rijk dat hij zo achter het stuur kan stappen om het eerste deel van onze vakantiereis te rijden. Dit ligt het meest voor de hand omdat de buitenlandse snelwegen misschien in het begin wel wat meer wennen zullen zijn.
Inderdaad, de Duitse autosnelweg in het Roergebied is een ander verhaal, en ook vader Evert moet zijn zeilen goed bijzetten. Het gaat anders best goed, ook als Rina verderop haar deel van de reis achter het stuur doorbrengt. Echt oponthoud hebben we alleen maar als we er bijna zijn, rond de grensovergang bij Ponte Tresa, van Zwitserland naar Italië.
Villaggio Olandese
Op het bungalowpark Villaggio Olandese bij Luino worden we door de familie Kooiman enthousiast ontvangen met pizza. We hebben een paar mooie dagen in het bergachtige gebied bij het Lago Maggiore. In Luino bezoeken we de grootste markt van Noord-Italië, en het meer zelf verkennen we op waterfietsen. Na een gezamenlijke barbecue pakken we de auto in voor reis naar Spanje.
Zaterdagmorgen, even voor vijf uur, zijn we onderweg. Het is een lang eind door Italië en Frankrijk. We raken de tel kwijt hoe vaak we tol moeten betalen. We zullen het later allemaal wel eens optellen. We nemen ons alvast voor om tijdens onze vakantie ook te kijken naar alternatieve routes waar je minder tol betaalt, langer onderweg bent, maar ook meer van de omgeving te zien krijgt. Maar deze zaterdag komt het er vooral op aan om op een geschikt tijdstip op onze bestemming aan te komen. Na divers fileleed wordt het na zeven uur in de avond.
In de auto hebben we onze magen enigszins tevreden gehouden met kleine hapjes en een enkele sandwich, en drinken natuurlijk. We hebben van tevoren kunnen regelen dat Eulalia in Barberà de la Conca een prachtige maaltijd van drie gangen voor ons bereid heeft. De tafel was voor ons gedekt en we konden zo aanschikken.
Barberà de la Conca
Barberà de la Conca is een oud Spaans dorpje in de landstreek Conca de la Barberà, in het binnenland voorbij Barcelona. Via Internet hebben we daar een verdieping van een huis uit 1797 voor een redelijke prijs kunnen huren. Cal Templer is een oud huis, maar goed in orde. Voordeel is dat het koel was binnen, ook als het buiten echt warm werd. Nadeel dat je niet meteen de deuren kon openen om naar buiten te gaan. Er is wel een dakterras voor ons beschikbaar, maar daarvoor moeten we 57 traptreden op. Op de begane grond is een kamer met een poule-tafel, waar sommigen van ons gezin zich tijden kunnen vermaken. De eigenaars zijn een aardig Spaans-Iers echtpaar, dat op een andere verdieping woont. Als huurders hebben we de beschikking over een seizoenskaart voor het gemeentelijk zwembad. We moeten er alleen een eindje voor door het dorp lopen, wat ook weer diverse traptreden betekent.
Barberà ligt namelijk op een heuvel in een glooiend landschap. Fietsen kan goed, maar is toch wel vermoeiend, mede vanwege de warmte. Alleen oppassen voor het overige verkeer, de windvlagen en de toch wel soms snelle afdalingen.
Het levensritme in Barbará is typisch Spaans. De winkels zijn ´s morgens open. ´s Middags gaan de winkels pas rond half vijf weer open, want aan de siësta wordt heel sterk gehecht. Het is dan ook erg stil en warm op straat. Voor ons betekent dit ook een verandering van levensritme. Je eet laat warm en blijft ´s avonds lang wakker. De ramen van onze slaapvertrekken hebben luiken die heel goed sluiten, dus het is ´s morgens tien of elf uur voordat je het weet. Echt vakantie, toch?
Wat er te zien en te doen is
Sommige van de kinderen hadden bij aankomst de vraag: wat moeten we hier twee weken lang doen. Maar bij nader inzien is er genoeg waarmee we onze dagen hier kunnen vullen. Het is niet een gebied in Spanje dat bol staat van de toeristen, zoals de badplaatsen aan de kust. Maar als je even de foldertjes inkijkt die in ons huis liggen, zijn er toch wel diverse mogelijkheden om iets bijzonders te doen.
De dichtstbijzijnde plaats met enige betekenis, bv. met wat grotere winkels, is Montblanc, al even historisch als Barberà. We maken er een wandeling, wat meteen weer een klimpartij betekent. Later willen we graag een rit maken met een toeristische trein, even verderop, maar die blijkt al sinds meer dan een jaar niet meer te rijden. Dan maar een bezienswaardigheid opgezocht die op de route ligt. Het wordt het grootste klooster van de Cisterciënzer orde in Europa, Poblet. Het is aardig te noemen dat het trappistenklooster Abdij Sion, bij Diepenveen, een afsplitsing is van dezelfde orde. Ik heb dit klooster bezocht tijdens de novitiaatstijd van de TUA te Apeldoorn.
Er waren in L´Espluga de Francolí nog wel meer bezienswaardigheden, zoals de grotten en diverse musea, maar we moeten maar even zien of we daar nog tijd voor hebben. We zoeken in de buurt ook enkele geocaches op, en die brengen ons steeds op bijzondere plaatsen waar je anders zomaar aan voorbijgaat.
Barcelona
Een andere dag hebben we als bestemming Barcelona. Evert jr. en Jarnold willen graag het stadion Camp Nou bezoeken, en ondertussen gaan de anderen het paleis Palau Reial de Pedralbes met de prachtige tuin en diverse exposities bekijken. Als de jongens klaar zijn, halen we ze weer op en gaan samen naar het centrum aan het water, waar we het beroemde Aquarium bekijken en een korte wandeling door de binnenstad maken. Het valt niet mee om de juiste weg naar de snelweg te vinden, maar uiteindelijk komen we toch aan bij de fam. Coster te Vilalba Sasserra, ten noorden van Barcelona. Berend wijdt zich met name aan theologisch vormingswerk voor kerkleiders in Barcelona en omstreken. Het is goed om iets te ervaren van hun roeping en dagelijks leven als gezin in Spanje.
Onda
Het weekend brengen we door in Onda, bij Wilfred en Mariska Kampjes. Ze zijn uitgezonden door de (toen nog) GKV van Deventer, in samenwerking met de ECM. Na in Cordova te hebben gewoond en gewerkt ondersteunen ze nu de evangelische (dat is: protestantse) kerk te Onda. Het is fijn hen thuis te bezoeken en een zondag met de gemeente te beleven, in de kerk en bij de rivier. Er is daar een bijzonder samenzijn ter gelegenheid van het vertrek van Marco en Marius, twee jongens uit Duitsland, die er gedurende negen maanden zoiets als hun vervangende dienstplicht hadden vervuld.
De eerste week waren we al naar het strand bij Cambrils geweest. Op de terugweg vanuit Onda nemen we uitgebreid de tijd voor het strand van Benicassim, net boven Castillon de la Plana. Dit is een prachtig opgespoten strand in een rotsachtige omgeving. We hadden een mooi plekje onder de bomen. Dan zijn er natuurlijk heel veel mensen die dat vinden, met het gevolg dat er wel veel mensen op een kleine oppervlakte liggen te zonnen/slapen. Maar het zeewater is heerlijk van temperatuur en de zon is krachtig, en daar gaat het toch om.
Boeken
Tijdens onze vakantie zijn er ook de boeken. De kinderen hebben hun eigen voorkeur. Ondergetekende verdiept zich met name in het bewogen leven van Dietrich Bonhoeffer door middel van het boek De beker der gramschap, door Mary Glazener. In ons apartement ligt ‘Las alas del Aquila’, de Spaanse vertaling van de bestseller van Ken Follet, 640 bladzijden, over de spectaculaire bevrijding van twee Amerikanen uit de Iraanse gevangenis tijdens de revolutie van 1987. Deze boeken kunnen me boeien.
Afronding
Het einde van onze vakantie nadert, en we pakken onze spullen in. Zaterdagmorgen, de 25e, vertrekken we op tijd richting Frankrijk. Rond 10 uur komen we aan op de camping in Argeles sûr Mer, waar we allereerst Joanne en vervolgens de hele familie Den Besten aantreffen. Samen met hen gaan we naar het strand en gebruiken we een goede maaltijd. Evert krijgt nog wat meer tijd om bij zijn vriendin te zijn. We hebben voor een paar nachten een hotel in Le Boulou geboekt. Zondagmorgen bezoeken we een franse dienst in de plaatselijke Église Évangélique, die twee-en-een-half uur duurt. ’s Middags begeeft Evert sr. zich nog eens weer naar Spanje om een preekbeurt in het Spaans te vervullen in Pineda del Mar, waar Berend Coster aan verbonden is. Het was een fijne ontmoeting met de gemeente aldaar. Maandagmorgen voordat de klok vijf uur slaat, zijn we op weg naar huis.
Rubrieken: Nieuws | Geen reacties »
Kort en bondig
Door Evert Everts | 8 juni 2009
Het zal weinig mensen ontgaan zijn dat er de laatste tijd heel wat te doen is geweest over de schepping. Helaas slagen we als christenen er niet altijd in een helder geluid te laten horen in het midden van deze wereld als het gaat om de vraag Wie God is. Dan is het verblijdend als dat geluid toch wel weer gehoord kan worden.
Dit was wat er door mij heen ging bij het lezen van ‘Een Verklaring Van Gezamenlijk Geloof In God Als Schepper’.
Rubrieken: Nieuws | Geen reacties »
